Gaming on the go, retro?

Als ik in de bus, trein of tram zit zie ik maar twee soorten blikken om me heen. De ene kijkt 1000 mijl voor zich uit, de andere is een intense blik van gefocused naar je mobiel kijken. Zeker die laatste groep interesseert me omdat voorkort ik daar zelf ook toe behoorde, maar niet langer.

 

Verveling

Ik verveelde me altijd verschrikkelijk in het OV. Ik was nooit genoeg voor de 1000 mijl blik, dus zat ik altijd op mijn telefoon een spelletje te spelen. Daar kleefde echter haken en ogen aan. Het eerste probleem was de aard van spelletjes. Vaak was het lastig om ze weg te leggen. Deels in de psychologische zin, maar deels ook in de praktische zin. Bijna alle spelletjes die enige inhoud hebben zijn multiplayer spellen. Daar verlies je je progressie als je je telefoon dicht moet doen. En zeker bij die spellen wil je progressie hebben omdat je anders niet genoeg materiaal vergaard om competitief te blijven. Ik ben daarbij bovendien te gortig om echt geld uit te geven aan die spellen. Ditzelfde probleem van verdienmodel zie je ook terug in de singleplayer spellen. Deze zijn gefocused op de “World of Warcraft loop”. Om content consumptie te vertragen zetten ze “voordeelstaten” of timers in om ervoor te zorgen dat je niet meteen door de repetitieve content heen speelt. De hoop is dat je exact even lang speelt elke dag zodat je een gewoonte opbouwt. Maar dat is lastig wanneer je halte er is en je nog iets af moet maken. Daarnaast trok al dit gamen nogal een wissel op mijn batterij. Als ik ergens was ging ik meteen naarstig op zoek naar een stopcontact. Hoe kan ik alsnog gamen met pauzeren, met uitdagende content zonder dat mijn batterij opraakt.

Niet een powerbank

Ik had kort overwogen om met een powerbank aan de slag te gaan. Maar daarmee stel ik het probleem alleen uit. Toen kreeg ik een inzicht van iemand die een Switch mee had in de trein. Gewoon een Nintendo DS kopen! Met een DS kopen los ik al mijn problemen in één klap op. De eerst inkopper is natuurlijk dat mijn telefoon batterij niet leeg gaat als ik een heel ander apparaat gebruik. Op het contentvlak zit je er ook goed mee. Je kan vaak op elk gegeven moment je scherm sluiten zonder dat je een tijdelijke kans misloopt. De progressie is meer vergevingsgezind, en bovendien gevarieerder per cartridge. Verder is de content ijzersterk. Denk maar aan de spellen op het platform. Ze proberen je niet voor elke stuiver uit te melken.

Be the first to comment

Leave a comment

Your email address will not be published.


*