Spiegeltjes

Dit is een bijzondere meimaand. De meivakantie voelde als een zomervakantie. Zo relaxed kwam ik terug op school. Alsof er weer een nieuw jaar begonnen was. Al snel kwam daar de toetsperiode en werd de werkdruk weer een stukje hoger. Maar dat weer! Lekkere zomerse temperaturen bleven voor een relaxte sfeer zorgen. En ook de kinderen waren om door een ringetje te halen.

En toen werd het zelfs zo warm, dat het niet meer vol te houden viel in de klas. Mijn lokaal zit op een strategische goede plek.  Nadeel van die plek aan de zonkant van het gebouw, is dat het snel te warm en benauwd wordt in mijn lokaal. Dinsdag was ook zo’n een dag. Kinderen hingen puffend over hun tafel en ik was ook niet meer in staat om een boek open te doen. Even lekker naar buiten.

De vaste groep jongens voetbalden, ondanks de zon, een aardig potje tegen elkaar. Door de hitte liepen de gemoederen even hoog op, maar ik kon het aardig sussen om daarna weer lekker door te voetballen. Ik moet mijn gymschoenen eens op school leggen, dan kan ik eens meedoen met ze. Kan deze oude meester ze nog eens wat leren.

 

Een aantal kinderen komt naar me toe. “Mees, mogen we een dansje doen in de klas?” en even later “Mees, we willen een toneelstukje doen straks. Mag dat? Er zitten geen gevechten in. En ook geen achtervolgingen mees! Goed jongens, leuk!”

Even later zitten we weer in de klas. 2 Meiden dansen een zelfgemaakt dansje. Het ziet er echt heel leuk uit. Dan nog een playback-act van Bløf. Grappig, bijna alle kinderen zingen dit liedje keihard mee. “Blij dat je hier bent, ik ben blij dat je hier bèèèènt!!” Oh ze kunnen zo lekker vals zingen. 2 jongens hebben een coole ‘handshake’ bedacht. Zelf hebben ze de meeste lol als ze aan het eind met hun heupen tegen elkaar knallen.

 

Dan het toneelstukje. Het gaat over kinderen die jarig zijn en hun verjaardag op school vieren. Op een gegeven moment gaat de ‘juf’ met alle kinderen ‘de kop van de kat zingen’. Hè, zitten ze me nou gewoon na te doen. Doe ik ook zo gek? Ja, jongen, dat zijn allemaal spiegeltjes die je voorgehouden krijgt. Ik moet keihard lachen om ze en hoe ze me persifleren. Alle beweginkjes die ik ook doe bij het zingen van de verjaardagliedjes zie ik 1 op 1 terugkomen in het toneelstukje. Als ik mezelf zou willen beoordelen dan vraag ik gewoon of de kinderen een toneelstukje over school gaan doen. Binnen 3 minuten zie ik mezelf. Ik denk dat het de beste observanten zijn, die je je maar kunt wensen.

 

Het jaar is bijna afgelopen. Nog iets meer dan een handvol weken, met allerlei leuke activiteiten om naar uit te kijken. Schoolreis, zomerfeest, de laatste verjaardagen natuurlijk (nog een paar keer gek doen voor de klas), teamuitje en ga zo maar door. En dan gaan we afscheid nemen. Jemig, ik ga ze missen.

Meester Theo Staats geeft les aan groep 4 op CBS De Waterlelie in Den Haag.

 

Gerelateerde afbeelding

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *