Lekker klooien

Het nieuwe schooljaar is al weer even aan de gang. Voor mij 30 nieuwe namen om te leren. Ik heb eerlijk gezegd nog nooit zo’n een grote groep gehad.

Naast die 30 ‘nieuwe’ kinderen, ook meer dan 60 nieuwe gezichten van vaders, moeders, oma’s en opa’s. Hier en daar een tante of stiefvader en een handje vol andere verzorgers of zelfs huisdieren.  Het verrast me dat me dat nog steeds aardig lukt. De namen heb ik snel onder de knie. Hier en daar vergis ik me nog in welke vader bij welk kind hoort, maar sommige oma’s herken ik al. Maar er komen dit jaar nog heel wat namen bij. Ik mag in het kader van de werkdrukverlichting technieklessen aan groep 3 t/m 6 geven. De ene helft krijgt gym en de andere helft bij mij techniekles. Zo kan mijn collega even wat werk verzetten als er geen kinderen in de klas zijn.

Officieel heet dat vak: Wetenschap en Techniek. Ik noem het vooral: lekker klooien. Inmiddels zit de eerste ronde erop. In de eerste les behandelde ik met de kinderen de stroomkring. Je weet wel: ‘stroom wil graag door metaal en jouw vingers. Daarom zit er plastic om deze draadjes, zodat de stroom door de draad gaat en niet door jouw vingers. Handig toch?’ En … ‘De stroom wil graag een rondje maken. Als de stroom niet terug kan naar de batterij, gaat het niet lopen en doet het lampje het niet.” Ik was lichtelijk verbaasd dat groep 3 zelfs met schakelaars heeft gewerkt. Groep 5 en 6 hebben zelfs de serie- en parallelschakeling gemaakt.

 

– “Deze schakelaar werkt als de toeter van mijn auto”.

– “Meester, jij hebt toch een heel oude auto? Zit daar ook een toeter in?”

– “Ja hoor. Hij staat hier voor de deur.”

– “Mogen we een keer toeteren?”

– “Maar dan moeten we eerst de schakelaar aan zetten van de auto. Hoe moet dat?”

– “…..met de sleutel, meester?”

– “Laten we maar eens gaan kijken dan of dat werkt.”

 

Ik mag ook met robotjes spelen, onder de noemer van programmeren. Zo gaaf vind ik dat! Natuurlijk eerst thuis goed onder de knie krijgen. Vindt onze kat Jack ook leuk. Rennen achter een geprogrammeerde hockeybal, want daar lijkt een Sphero nog het meeste op. Alles voor de wetenschap.

 

De kinderen zijn met enthousiaste verhalen thuisgekomen. Tijdens de startgesprekken in groep 4 komen de stroomkringen regelmatig ter sprake. Ook op het plein word ik aangesproken over hoe leuk de kinderen uit andere klassen het vonden. Er is zelfs al een meisje dat thuis vertelde dat ze later uitvinder wordt. Dan flitst het weer even door je hoofd: “ik heb het mooiste beroep ter wereld!”

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *